Celebrowanie życia, celebrowanie Boga

… gdzie stale przebywali w świątyni, [wielbiąc i] błogosławiąc Boga. Ewangelia Łukasza 24, 53

Spróbuj zaczynać każdy dzień od wyznania: „Kocham swoje życie!”. Nasze słowa wywierają wpływ na nasz nastrój, więc warto, żebyś mówił coś, co pomoże ci poczuć się dobrze, a nie co sprawi, że będziesz zły lub smutny. Możesz sprawić, żeby trwanie w radości było przyjemnym wyzwaniem. Przekonaj się, ile dni możesz spędzić bez wpadania w zły nastrój czy narzekania.

Powinniśmy świadomie celebrować życie, ponieważ wiemy, jak ogromny to dar. Sam Bóg jest życiem (zob. J 1, 4), więc kiedy celebrujemy życie, celebrujemy Boga. Bez Niego życia w ogóle by nie było. Śmiało, spróbuj wprowadzić się w lepszy nastrój, mówiąc: „Jestem wdzięczny i kocham swoje życie!”. Jeśli naprawdę chcesz poczuć się dobrze, to zawołaj: „Kocham Boga, kocham swoje życie, kocham siebie i kocham ludzi!”.


Modlitwa dziękczynna

Ojcze, dziękuję Ci za to, że nie jestem ofiarą swoich nastrojów. Mogę wypowiadać pozytywne, pełne wiary słowa i poprawiać swoje samopoczucie i swój dzień. Jestem wdzięczny za życie, które mi dałeś, Ojcze. Kocham życie!