{"id":439,"date":"2014-04-09T20:52:34","date_gmt":"2014-04-09T18:52:34","guid":{"rendered":"http:\/\/www.odnowa.domchleba.com\/?p=439"},"modified":"2014-04-09T20:52:34","modified_gmt":"2014-04-09T18:52:34","slug":"niedziela-palmowa","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.odnowa.domchleba.com\/?p=439","title":{"rendered":"Niedziela Palmowa"},"content":{"rendered":"

Gdy si\u0119 zbli\u017cali do Jerozolimy, do Betfage i Betanii na G\u00f3rze Oliwnej, pos\u0142a\u0142 dw\u00f3ch spo\u015br\u00f3d swoich uczni\u00f3w i rzek\u0142 im: “Id\u017acie do wsi, kt\u00f3ra jest przed wami, a zaraz przy wej\u015bciu do niej znajdziecie o\u015bl\u0119 uwi\u0105zane, na kt\u00f3rym jeszcze nikt z\u00a0ludzi<\/a>\u00a0nie siedzia\u0142. Odwi\u0105\u017ccie je i przyprowad\u017acie tutaj! A gdyby was kto pyta\u0142, dlaczego to robicie, powiedzcie: Pan go potrzebuje i zaraz ode\u015ble je tu z powrotem”. Poszli i znale\u017ali o\u015bl\u0119 przywi\u0105zane do drzwi z zewn\u0105trz, na\u00a0ulicy<\/a>. Odwi\u0105zali je, a niekt\u00f3rzy ze stoj\u0105cych tam pytali ich: “Co to ma znaczy\u0107, \u017ce odwi\u0105zujecie o\u015bl\u0119?” Oni za\u015b odpowiedzieli im tak, jak Jezus poleci\u0142. I pozwolili im.
\nPrzyprowadzili wi\u0119c o\u015bl\u0119 do Jezusa i zarzucili na nie swe p\u0142aszcze, a On wsiad\u0142 na nie. Wielu za\u015b s\u0142a\u0142o swe p\u0142aszcze na drodze, a inni ga\u0142\u0105zki \u015bci\u0119te na polach. A ci, kt\u00f3rzy Go poprzedzali i kt\u00f3rzy szli za Nim, wo\u0142ali: “Hosanna! B\u0142ogos\u0142awiony Ten, kt\u00f3ry przychodzi w imi\u0119 Pa\u0144skie. B\u0142ogos\u0142awione kr\u00f3lestwo ojca naszego Dawida, kt\u00f3re przychodzi. Hosanna na wysoko\u015bciach!” Tak przyby\u0142 do Jerozolimy i wszed\u0142 do \u015bwi\u0105tyni. Obejrza\u0142 wszystko, a \u017ce pora by\u0142a ju\u017c p\u00f3\u017ana, wyszed\u0142 razem z Dwunastoma do Betanii” (Mk 11,1-11).<\/em><\/p>\n

Przygl\u0105damy si\u0119 Jezusowi zd\u0105\u017caj\u0105cemu do Jerozolimy, siedz\u0105cemu na o\u015bl\u0119ciu. Widzimy t\u0142umy os\u00f3b, kt\u00f3re s\u0142a\u0142y na drodze swe p\u0142aszcze i ga\u0142\u0105zki \u015bci\u0119te na polach. I s\u0142yszymy ich radosne: Hosanna! B\u0142ogos\u0142awiony Ten, kt\u00f3ry przychodzi w imi\u0119 Pa\u0144skie. B\u0142ogos\u0142awione kr\u00f3lestwo ojca naszego Dawida, kt\u00f3re przychodzi. Hosanna na wysoko\u015bciach!<\/p>\n

Jezus wielokrotnie uchyla\u0142 si\u0119 wobec zabieg\u00f3w ludu, kt\u00f3ry pragn\u0105\u0142 Go uczyni\u0107\u00a0kr\u00f3lem<\/a>. Tu jednak widzimy Go w zupe\u0142nie innej postawie. Zostaje obwo\u0142any Tym, kt\u00f3ry przynosi zbawienie, kt\u00f3ry przychodzi wprowadzi\u0107 kr\u00f3lestwo Dawidowe. To Jezus wybiera odpowiedni czas i szczeg\u00f3\u0142y swego mes-ja\u0144skiego wjazdu do Jerozolimy. Ten tryumfalny wjazd ma miejsce par\u0119 dni przed m\u0119k\u0105 Jezusa. Wjazd na o\u015bl\u0119ciu, po\u015br\u00f3d rozentuzjazmowanego t\u0142umu, wskazuje na godno\u015b\u0107 kr\u00f3lewsk\u0105 i mesja\u0144sk\u0105 Jezusa. Potwierdzaj\u0105 to szaty z\u0142o\u017cone na o\u015bl\u0119ciu i \u015bcielone na drodze oraz zielone ga\u0142\u0105zki s\u0142ane przed Nim przez lud.<\/p>\n

Wida\u0107 tu aluzj\u0119 do proroctwa Zachariasza: Raduj si\u0119 wielce, C\u00f3ro Syjonu, wo\u0142aj rado\u015bnie, C\u00f3ro Jeruzalem! Oto Kr\u00f3l tw\u00f3j idzie do ciebie, sprawied-liwy i zwyci\u0119ski. Pokorny – jedzie na osio\u0142ku, na o\u015bl\u0105tku, \u017arebi\u0119ciu o\u015blicy (Za 9,9). Jezusowe kr\u00f3lowanie nie jest kr\u00f3lowaniem wed\u0142ug modelu \u015bwiatowego. Wjazd Jezusa na osio\u0142ku, a nie na wspania\u0142ym rumaku czy na rydwanie, symbolizuje pokor\u0119 tego kr\u00f3la.<\/p>\n

Jezus jest w pe\u0142ni \u015bwiadomy, i\u017c On jest obiecanym i oczekiwanym Mesjaszem i Kr\u00f3lem Izraela. A jednocze\u015bnie jest g\u0142\u0119boko \u015bwiadomy, \u017ce za kilka dni On, kt\u00f3ry wje\u017cd\u017ca do Jerozolimy jako Kr\u00f3l Izraela, zostanie wyprowadzony, czy wr\u0119cz wyrzucony przez t\u0119 sam\u0105 bram\u0119, poza miasto jako z\u0142oczy\u0144ca i blu\u017anierca; i tam umrze na krzy\u017cu.
\nBywa w Ko\u015bciele wiele moment\u00f3w tryumfalnych, wiele chwil wielko\u015bci. Czy nie jeste\u015bmy nastawieni tylko na tego rodzaju prze\u017cywanie Ko\u015bcio\u0142a? Czy poci\u0105ga nas nale\u017cenie do Ko\u015bcio\u0142a pokornego? Czy skromno\u015b\u0107 i pokora jako sposoby na \u017cycie s\u0105 dla nas atrakcyjne?<\/p>\n

Aklamacja hosanna jest radosnym wys\u0142awianiem Boga, zaczerpni\u0119tym z Psalmu 118, kt\u00f3ry jest u\u017cywany w liturgii \u015bwi\u0105tynnej, szczeg\u00f3lnie podczas obchod\u00f3w Paschy. Tym psalmem uczestnicy uroczysto\u015bci wyra\u017cali swoje uwielbienie i wdzi\u0119czno\u015b\u0107 Bogu. W Nowym Testamencie hosanna pojawia si\u0119 tylko w kontek\u015bcie uroczystego wjazdu Jezusa do Jerozolimy jako okrzyk rado\u015bci i oddanie ho\u0142du Bogu i Jego wys\u0142annikowi. Wo\u0142anie t\u0142umu nawi\u0105zuje do psalmu: B\u0142ogos\u0142awiony, kt\u00f3ry przybywa w imi\u0119 Pa\u0144skie! B\u0142ogos\u0142awimy wam z domu Pa\u0144skiego i oznacza pojawienie si\u0119 kogo\u015b na Bo\u017cy rozkaz i z misj\u0105 od Boga. Podkre\u015bla si\u0119 tym sposobem mesja\u0144ski wymiar wydarzenia. Za\u015b w Jezusie widzi si\u0119 osob\u0119, w kt\u00f3rej wype\u0142niaj\u0105 si\u0119 oczekiwania i nadzieje mesja\u0144skie. Aklamacja Hosanna na wysoko\u015bciach wyra\u017ca jednocze\u015bnie przekonanie, \u017ce ten radosny nastr\u00f3j, kt\u00f3ry zapanowa\u0142 na ziemi, przenikn\u0105\u0142 tak\u017ce do nieba, kt\u00f3rego mieszka\u0144cy ciesz\u0105 si\u0119 z przyj\u015bcia na \u015bwiat oczekiwanego od dawna Mesjasza. Ale ilu\u017c spo\u015br\u00f3d tych wo\u0142aj\u0105cych tutaj hosanna w par\u0119 dni p\u00f3\u017aniej b\u0119dzie krzycze\u0107: ukrzy\u017cuj Go, krew Jego na nas i na nasze dzieci?<\/p>\n

W Sanctus, w czasie ka\u017cdej Mszy \u015bwi\u0119tej, Ko\u015bci\u00f3\u0142 w ramach liturgii eucharystycznej podejmuje wo\u0142anie t\u0142um\u00f3w z tryumfalnego wjazdu Jezusa do Jerozolimy. Zastan\u00f3wmy si\u0119 nad momentami, w kt\u00f3rych oddajemy Bogu cze\u015b\u0107 podczas naszej Eucharystii: Czy nasza postawa jest oddawaniem Bogu czci nie tylko ustami, lecz sta\u0142ym szukaniem i pe\u0142nieniem Jego woli? Czy wo\u0142aj\u0105c jednego dnia w ko\u015bciele: hosanna, w par\u0119 dni p\u00f3\u017aniej nie jeste\u015bmy zdolni wo\u0142a\u0107: nie mamy kr\u00f3la poza Cezarem, bo tak chce wi\u0119kszo\u015b\u0107, kt\u00f3ra nas otacza w naszym \u015brodowisku pracy, w naszej rodzinie? Czy i tam potrafimy wyzna\u0107, \u017ce naszym kr\u00f3lem jest Jezus, ten pokorny na osio\u0142ku?<\/p>\n

Kiedy Jezus dociera do Jerozolimy, Jego kroki kieruj\u0105 si\u0119 do \u015bwi\u0105tyni. Idzie, by odda\u0107 ho\u0142d swemu Ojcu. Nie koncentruje si\u0119 na swoim sukcesie. Jest \u015bwiadom, \u017ce to, Kim jest, pochodzi wy\u0142\u0105cznie od Ojca, od Boga Jahwe. Ho\u0142d otrzymany od ludu oddaje Ojcu. R\u00f3wnie\u017c przyj\u0119cie krzy\u017ca, kt\u00f3re ju\u017c nied\u0142ugo nast\u0105pi, b\u0119dzie oddaniem Ojcu czci za tych, kt\u00f3rzy Mu tej czci odm\u00f3wili swoimi grzesznymi postawami.<\/p>\n

Zastan\u00f3wmy si\u0119 nad momentami, kiedy ludzie nam oddaj\u0105 cze\u015b\u0107. Czy w\u00f3wczas potrafimy j\u0105 odnie\u015b\u0107 do Tego, kt\u00f3remu cze\u015b\u0107 si\u0119 nale\u017cy? Czy nie przyw\u0142aszczamy sobie tego, co jedynie Bogu si\u0119 nale\u017cy? Kiedy kierujemy nasze kroki do \u015bwi\u0105tyni? Czy przypadkiem nie tylko wtedy, kiedy trzeba co\u015b u Boga za\u0142atwi\u0107? Czy poci\u0105ga nas \u015bwi\u0105tynia wtedy, gdy jeste\u015bmy na szczycie naszych \u017cyciowych sukces\u00f3w?<\/p>\n

Po tryumfalnym wje\u017adzie do Jerozolimy Jezus wraca do swoich przyjaci\u00f3\u0142 do pobliskiej Betanii. U przyjaci\u00f3\u0142 sp\u0119dzi ostatnie dni przed m\u0119k\u0105. Jezus\u00a0bardzo<\/a>\u00a0lubi\u0142 zatrzymywa\u0107 si\u0119 w Betanii w zaprzyja\u017anionej rodzinie, u Marty, Marii i u ich\u00a0brata<\/a>\u00a0\u0141azarza, bo Jezus mi\u0142owa\u0142 Mart\u0119 i jej siostr\u0119, i \u0141azarza (J 11,5). Chowa si\u0119 przed t\u0142umami, bo pragnie by\u0107 w bardzo bliskim kontakcie ze swoimi najbli\u017cszymi, z rodzin\u0105 z Betanii i z Aposto\u0142ami.<\/p>\n

Jezus nie skorzysta\u0142 z okazji bycia obwo\u0142anym Mesjaszem, by teraz i\u015b\u0107 “na fali” powodzenia. Wraca do Betanii, by tam przygotowa\u0107 si\u0119 do tego, czego nawet Jego uczniowie nie pojmuj\u0105: Jezus b\u0119dzie Mesjaszem cierpi\u0105cym. Uczniowie nie rozumiej\u0105 krzy\u017ca. Dla nich nie do poj\u0119cia jest to, by Mesjasz mia\u0142 cierpie\u0107 i \u017ce w Nim maj\u0105 si\u0119 spe\u0142ni\u0107 przepowiednie proroka Izajasza o cierpi\u0105cym “S\u0142udze Jahwe”.<\/p>\n

Gdzie jest nasza Betania? Gdzie s\u0105\u00a0osoby<\/a>\u00a0nam bliskie, kt\u00f3re mog\u0105 nam da\u0107 umocnienie w chwilach trudnych? Jak przygotowujemy si\u0119 do podejmowania naszego krzy\u017ca? Czy b\u0119d\u0105c na fali sukcesu, nie pozwalamy sobie na takie zach\u0142y\u015bni\u0119cie si\u0119 powodzeniem, \u017ce zapominamy o tym, co jest nasz\u0105 drog\u0105 pe\u0142nienia woli Ojca? Czy nasz dom i my sami mo\u017cemy by\u0107 dla kogo\u015b Betani\u0105, czyli miejscem, gdzie mo\u017ce si\u0119 on czu\u0107 zrozumiany, oczekiwany i gdzie mo\u017ce odnale\u017a\u0107 moc do podejmowania trudnych wyzwa\u0144?
\nWarto, by\u015bmy prosili Boga o \u0142ask\u0119 trze\u017awego widzenia, tak by nasze tryumfy nie odci\u0105ga\u0142y nas od pe\u0142nienia woli Bo\u017cej i by\u015bmy potrafili Bogu oddawa\u0107 chwa\u0142\u0119 nie tylko s\u0142ownie, ale nasz\u0105 postaw\u0105, szukaj\u0105c wype\u0142niania Jego woli w tym, co nas na co dzie\u0144 spotyka. I oby Jezus tryumfalnie wje\u017cd\u017caj\u0105cy do Jerozolimy nie by\u0142 jedynym Jezusem, za kt\u00f3rym jeste\u015bmy w stanie p\u00f3j\u015b\u0107, lecz by nas poci\u0105ga\u0142 tak\u017ce w tym, co jest pokorne i skromne.<\/p>\n

ks. Tadeusz Hajduk SJ<\/span><\/em><\/strong><\/p>\n

\"niedziela\"<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Gdy si\u0119 zbli\u017cali do Jerozolimy, do Betfage i Betanii na G\u00f3rze Oliwnej, pos\u0142a\u0142 dw\u00f3ch spo\u015br\u00f3d swoich uczni\u00f3w i rzek\u0142 im:…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.odnowa.domchleba.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/439"}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.odnowa.domchleba.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.odnowa.domchleba.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.odnowa.domchleba.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.odnowa.domchleba.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=439"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/www.odnowa.domchleba.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/439\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":441,"href":"http:\/\/www.odnowa.domchleba.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/439\/revisions\/441"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.odnowa.domchleba.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=439"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.odnowa.domchleba.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=439"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.odnowa.domchleba.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=439"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}