W nasz\u0105 natur\u0119 wpisana jest r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 do\u015bwiadcze\u0144, w tym tak\u017ce poczucie zmienno\u015bci i s\u0142abo\u015bci. Ju\u017c od czas\u00f3w najdawniejszych promowano postaw\u0119 roztropno\u015bci i dystansu do samego siebie. Ten, kt\u00f3ry mia\u0142 przekonanie, \u017ce wie niewiele, uchodzi\u0142 za m\u0119drca, a cz\u0142owiek potrafi\u0105cy poszukiwa\u0107 odpowiedzi uwa\u017cany by\u0142 za doradc\u0119. W czasach wsp\u00f3\u0142czesnych z pewno\u015bci\u0105 nieobce jest nam do\u015bwiadczenie rozdarcia mi\u0119dzy naturalnymi mo\u017cliwo\u015bciami cz\u0142owieka w dziedzinie techniki, a bezradno\u015bci\u0105 w obliczu katastrof. Z jednej strony osi\u0105gni\u0119cia cywilizacji pozwalaj\u0105 czu\u0107 si\u0119 bezpiecznie, a jednocze\u015bnie zmienne warunki ekonomiczne s\u0105 dla nas nie lada problemem. W to wszystko wpisuj\u0105 si\u0119 niezaspokojone potrzeby psychiczne, poczucie samotno\u015bci lub pustki.<\/p>\n
Poczucie zagubienia przenika wszystkie p\u0142aszczyzny naszego \u017cycia i niekiedy daje si\u0119 nam mocno we znaki. Mamy prawo by\u0107 zm\u0119czeni tym wszystkim, co dzieje si\u0119 wok\u00f3\u0142 nas, ale chyba bardziej m\u0119cz\u0105cy jest dynamizm naszego \u015bwiata wewn\u0119trznego. Na co dzie\u0144 \u017cyczymy sobie dobrych dni, rado\u015bci i optymizmu, bo chcemy w taki spos\u00f3b pomaga\u0107 sobie wzajemnie. Gdy chodzi o codzienne podejmowanie trudu \u017cycia, raczej nie ma jednostek uprzywilejowanych i dobrze jest, gdy fakt ten budzi w nas solidarno\u015b\u0107 z innymi lud\u017ami. W naturalny spos\u00f3b szukamy optymizmu, wiary w to, \u017ce b\u0119dzie lepiej i zapewnienia, \u017ce mimo wszystko poradzimy sobie z przysz\u0142o\u015bci\u0105.<\/p>\n
Chrze\u015bcija\u0144stwo \u2014 odkryte i dobrze rozumiane jest przede wszystkim pozytywnym przekazem prawd fundamentalnych-. To tutaj bezsens spotyka si\u0119 \u0142adem, zagubienie z wybraniem, a l\u0119ki o przysz\u0142o\u015b\u0107 i zranienia – z ufno\u015bci\u0105 i zdrowiem. Cz\u0142owiek wierz\u0105cy nie powinien zbyt zajmowa\u0107 si\u0119 tym, co popsu\u0142, nie musi z tego robi\u0107 dramatu, a przede wszystkim nie powinien narzeka\u0107. Chrze\u015bcija\u0144stwo to cz\u0142owiek: \u0142\u0105czy w sobie paradoks wieczno\u015bci i zmiany, nadziei i zw\u0105tpienia, \u015bwi\u0119to\u015bci i winy.<\/p>\n
Wielki Post, to szczeg\u00f3lny czas uczenia si\u0119 rado\u015bci, poznawania siebie i dochodzenia do prawdy. Nie mo\u017cna zatrzymywa\u0107 si\u0119 na popiele sypanym na nasze g\u0142owy, na wyrzeczeniach i surowo\u015bci wobec siebie samego. Pokuta wi\u0105\u017ce si\u0119 z odej\u015bciem od siebie i zmian\u0105 my\u015blenia. Szukanie winy u innych, licytowanie, kto jest wi\u0119kszym winowajc\u0105, nawet rozczulanie si\u0119 nad w\u0142asn\u0105 s\u0142abo\u015bci\u0105 nie maj\u0105 wi\u0119kszego sensu. Je\u015bli nie pojmiemy, \u017ce ca\u0142e nasze \u017cycie jest uczeniem si\u0119 rado\u015bci \u2014 zaginiemy: najpierw w \u017cyciu, bo zabraknie nam optymizmu, p\u00f3\u017aniej za\u015b w perspektywie wieczno\u015bci \u2014 bo pesymizm udusi nasz\u0105 nadziej\u0119. Czas pokuty, to okazja powrotu do tego, co zagubi\u0142o si\u0119 gdzie\u015b w g\u0105szczu termin\u00f3w, problem\u00f3w i spraw do za\u0142atwienia. Wraca\u0107 powinni\u015bmy przede wszystkim do… Boga. On jest zasadniczym celem cz\u0142owieka i jako jedyny jest w stanie wymieni\u0107 nasze zagubienie na rado\u015b\u0107.<\/p>\n
Dlaczego jest tak, \u017ce przed Wielkanoc\u0105 o\u017cywa pobo\u017cno\u015b\u0107 i czynimy wi\u0119cej w dziedzinie religii, ni\u017c w pozosta\u0142ych okresach roku? Jest to oczywi\u015bcie d\u0142uga tradycja Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ry chce przygotowywa\u0107 wiernych do liturgicznego prze\u017cywania fundamentalnej prawdy, \u017ce Jezus, Syn Boga, umar\u0142 i zmartwychwsta\u0142 dla naszego zbawienia. Chodzi zatem o przygotowanie do rado\u015bci i uczty.<\/p>\n
Mo\u017cna postawi\u0107 pytanie, na ile zale\u017cy nam dzi\u015b na wej\u015bciu w t\u0119 tajemnic\u0119 Bo\u017cego Objawienia, za kt\u00f3r\u0105 pierwsi chrze\u015bcijanie oddawali \u017cycie? Czy nie jest tak, \u017ce symbolizm obrz\u0119d\u00f3w, poniewa\u017c nie jest w\u0142a\u015bciwie interpretowany, oddala nas od \u015bwiadomo\u015bci uczty i spotkania z Bratem i Przyjacielem? A mo\u017ce jest to wina z\u0142ego akcentowania: Ko\u015bci\u00f3\u0142 sta\u0142 si\u0119 bardziej instytucj\u0105 ni\u017c wsp\u00f3lnot\u0105?<\/p>\n
Nie chodzi jednak teraz o to, by por\u00f3wnywa\u0107, kt\u00f3re czasy by\u0142y lepsze czy gorsze dla Ko\u015bcio\u0142a. Wielki Post mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 po prostu czasem poszukiwania odpowiedzi na pytanie o to, co jest najbardziej istotne w naszym wierzeniu w Boga – o istot\u0119 chrze\u015bcija\u0144stwa w kontek\u015bcie XXI wieku. Liczne przepisy Ko\u015bcio\u0142a – zwyczaje, zalecenia, cz\u0119sto te\u017c nieprzemy\u015blane wskazania duszpasterskie i w\u0142asne zaniedbania w religijnej edukacji, mog\u0105 wprowadzi\u0107 zam\u0119t i rozmy\u0107 fundament. Mog\u0105 sprawi\u0107, \u017ce \u015bmier\u0107 i zmartwychwstanie Chrystusa stan\u0105 si\u0119 tylko historycznym lub religijnym faktem, bez jakichkolwiek konsekwencji dla codziennego \u017cycia. Mo\u017cna podejmowa\u0107 przecie\u017c post, spowiada\u0107 si\u0119 lub zdobywa\u0107 sprawno\u015bci w wyrzeczeniach, nie pi\u0107 alkoholu tylko dlatego, by uspokoi\u0107 sumienie lub bezmy\u015blnie poddawa\u0107 si\u0119 tradycji pozostawania\u00a0praktykuj\u0105cym<\/i>\u00a0katolikiem. Dlatego te\u017c warto pyta\u0107 si\u0119 o motywacj\u0119 i cel naszego nawracania si\u0119, o istot\u0119 mojej w\u0142asnej wiary i o to, jakie to ma w og\u00f3le dla mnie znaczenie. Bo\u00a0praxis<\/i>\u00a0nie jest przecie\u017c istot\u0105 wiary.<\/p>\n
W \u017cyciu zamiast poszukiwania smutku mo\u017cna pyta\u0107 o rado\u015b\u0107. Wszystko, co czynimy ma pomaga\u0107 w budzeniu si\u0119 tej rado\u015bci. S\u0105 rozmaite rado\u015bci, lecz nie wszystkie okazuj\u0105 si\u0119 prawdziwe. Najwa\u017cniejsz\u0105 jest rado\u015b\u0107 zmartwychwstania. Mo\u017ce by\u0107 ona przez nas pojmowana jako czysta abstrakcja albo sta\u0107 si\u0119 zgod\u0105 na \u017cycie w pe\u0142ni \u2014 kontemplacj\u0105 Boga w codzienno\u015bci. Wiele zale\u017cy od nas samych, od ch\u0119ci poszukiwa\u0144, od odwagi stawiania sobie pyta\u0144 i dystansu do samego siebie. B\u00f3g przychodz\u0105c nam z pomoc\u0105 nie oczekuje od nas nadzwyczajnych ofiar i doskona\u0142o\u015bci. Jego dar potrzebuje naszej wolno\u015bci przyj\u0119cia czyli go\u015bcinno\u015bci. Uczta wtedy tylko ma sens, kiedy rado\u015b\u0107 zaproszenia rodzi przyjemno\u015b\u0107 dzielenia. Dlaczego zatem tak trudno o pozytywn\u0105 wizj\u0119 \u017cycia? Czy czasy s\u0105 tak ci\u0119\u017ckie, \u017ce tylko mo\u017cna narzeka\u0107, a B\u00f3g tak odleg\u0142y, \u017ce tylko nieliczni \u015bwieccy i mo\u017ce jeszcze pobo\u017cniejsi ksi\u0119\u017ca maj\u0105 do niego dost\u0119p? Ot\u00f3\u017c nie, chrze\u015bcija\u0144skie szcz\u0119\u015bcie jest warto\u015bci\u0105 powszechn\u0105 czyli przeznaczon\u0105 dla wszystkich. Problem chyba w tym, \u017ce nie dowierzamy Bogu i stajemy si\u0119 bardziej surowi dla siebie, ni\u017c jest to potrzebne. Zamiast zaprasza\u0107 Kogo\u015b, kogo tak naprawd\u0119 dobrze nie znamy wolimy walczy\u0107 z grzechem, kt\u00f3ry znamy ju\u017c bardzo dobrze.<\/p>\n
Czytaj\u0105c Bibli\u0119 spotykamy obrazy Boga zatroskanego o cz\u0142owieka. B\u00f3g poszukuje zagubionych, wychodzi naprzeciw przegranym, zaprasza na uczt\u0119, leczy poranionych, uzdrawia, broni przed wyci\u0119ciem – po prostu daje szans\u0119. Biblijny przekaz ch\u0119tnie przyjmujemy do wiadomo\u015bci i cieszymy z tej niezwyk\u0142o\u015bci Boga. Ale patrz\u0105c na \u017cycie religijne ludzi ochrzczonych mamy wra\u017cenie jakby wszystkie biblijne opisy Boga, by\u0142y jak\u0105\u015b fabu\u0142\u0105, a sam B\u00f3g tylko bohaterem literackim. Poczucie grzechu i bezradno\u015b\u0107 mog\u0105 uczyni\u0107 z nas niewolnik\u00f3w i sta\u0107 si\u0119 przeszkod\u0105 w powrocie do Boga. Zniewolenie, z\u017cycie si\u0119 z ba\u0142aganem etycznym, od\u0142o\u017cenie na bok spraw najbardziej wa\u017cnych mog\u0105 zmieni\u0107 nasz\u0105 optyk\u0119. B\u00f3g powoli stawa\u0107 si\u0119 mo\u017ce surowym s\u0119dzi\u0105, Kim\u015b, kto absolutnie chce nas ukara\u0107 za to wszystko, co za nami. A z drugiej strony, B\u00f3g b\u0119dzie pojmowany jako nagroda, ale tylko dla kogo\u015b, kto \u017cyje na bardziej przyzwoitym poziomie i pope\u0142nia mniej grzech\u00f3w. B\u00f3g mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 te\u017c w ko\u0144cu warto\u015bci\u0105 przegran\u0105, godn\u0105 polecenia, ale utracon\u0105 dla mnie w spos\u00f3b definitywny, bo pojawi\u0142 si\u0119 w \u017cyciu fakt powa\u017cnej niewierno\u015bci. Ale czy taki jest B\u00f3g, czy takiego objawia\u0142 nas Jezus swoim \u017cyciem?<\/p>\n
B\u00f3g troszczy si\u0119 o nas wszystkich i nikogo nie przekre\u015bla, chce dla nas dobrze, co wi\u0119cej, zapewnia nas o rado\u015bci i to te\u017c o tej ziemskiej. Spotkanie z przyjacielem budzi rado\u015b\u0107 i szcz\u0119\u015bcie, lecz o ile\u017c bardziej warto\u015bciowe jest do\u015bwiadczenie wyja\u015bnienia b\u0142\u0119du i wzajemnego porozumienia. Bo\u017ce przebaczenie jest dla wszystkich i za darmo. Jednak nasza natura chce zawsze na co\u015b zas\u0142ugiwa\u0107 o w\u0142asnych si\u0142ach i w dodatku ma zdolno\u015b\u0107 przekre\u015blania swojej warto\u015bci. Cz\u0142owiek bez Boga jest w stanie zniszczy\u0107 swoj\u0105 warto\u015b\u0107 i wymieni\u0107 godno\u015b\u0107 na niewol\u0119, a wszystko to w klimacie smutku i beznadziei. Dlatego te\u017c czas Wielkiego Postu potrzebny jest, by uczy\u0107 si\u0119 rado\u015bci, by powraca\u0107 do Boga z nadziej\u0105.<\/p>\n
Bo\u017ca opieka nie jest mechanizmem, kt\u00f3ry dzia\u0142a niezale\u017cnie od cz\u0142owieka, jednak \u017ale rozumiana mo\u017ce by\u0107 powodem iluzji i zamkni\u0119cia si\u0119 w sobie. Cz\u0119sto przyczyn\u0105 oddalenia si\u0119 od Boga jest jaki\u015b skrywany uraz, jaka\u015b ogromna strata, czy nieszcz\u0119\u015bcie, kt\u00f3re si\u0119 przydarzy\u0142o. W potocznym rozumieniu Opatrzno\u015bci, bardzo ch\u0119tnie obwiniamy o to Boga, a maj\u0105c ju\u017c sprawc\u0119 czujemy si\u0119 zwolnieni z praktyki wiary, bo i tak ju\u017c dosy\u0107 wycierpieli\u015bmy od Boga i najch\u0119tniej czekaliby\u015bmy na innego, kt\u00f3ry bardziej by nam sprzyja\u0142. Jednak w czasie bolesnych i trudnych do\u015bwiadcze\u0144 s\u0142yszy si\u0119 pytanie o to, gdzie jest B\u00f3g i dlaczego dzieje si\u0119 tyle z\u0142a, skoro jest On zatroskany o cz\u0142owieka.<\/p>\n
Pytania o sens cierpienia pojawiaj\u0105 si\u0119 nieustannie i coraz to nowsze wymy\u015bla si\u0119 odpowiedzi. Wydaje si\u0119 jednak, \u017ce wi\u0119ksze znaczenie maj\u0105 te odpowiedzi, kt\u00f3re dotycz\u0105 z\u0142a nie abstrakcyjnego, ale takiego, kt\u00f3rego do\u015bwiadczy\u0142 odpowiadaj\u0105cy. Prawdopodobnie nie ma uniwersalnej i ostatecznej odpowiedzi, tak jak nie ma jednej drogi powo\u0142ania. Pytanie o sens cierpienia i z\u0142a na \u015bwiecie staj\u0119 si\u0119 pytaniem osobistym.<\/p>\n
Je\u017celi wierzymy w Boga prawdziwego, to wierzymy te\u017c w to, \u017ce chce on zbawi\u0107 wszystkich ludzi. Z\u0142a B\u00f3g nie wymy\u015bla, a je\u015bli ono si\u0119 pojawia, jest wynikiem ludzkiej nieostro\u017cno\u015bci, dzia\u0142aniem z\u0142ego ducha lub wynika z naturalnych praw geofizyki. Czy pow\u00f3d\u017a jest kar\u0105 za grzechy ludzi? Bardziej chyba skutkiem z\u0142ego przewidywania, z\u0142\u0105 lokalizacj\u0105 budynk\u00f3w lub brakiem odpowiednich zabezpiecze\u0144. Na pocz\u0105tku \u015bwiata cz\u0142owiek otrzyma\u0142 \u015brodki potrzebne do \u017cycia, ale B\u00f3g uczyni\u0142 go te\u017c odpowiedzialnym za panowanie nad ziemi\u0105, czyli m\u0105dre gospodarowanie jej zasobami. B\u00f3g naturalnie podtrzymuje \u017cycie, tak by mo\u017cliwa by\u0142a dzi\u015b egzystencja na ziemi, ale to cz\u0142owiek ma panowa\u0107 nad \u015bwiatem. Wiele z\u0142a jest wynikiem niew\u0142a\u015bciwej polityki, brakiem wra\u017cliwo\u015bci spo\u0142ecznej i nienawi\u015bci. Cudem jest, \u017ce pomimo tego \u015bwiat istnieje nadal.<\/p>\n
Troskliwo\u015b\u0107 Boga to przede wszystkim opieka i pragnienie, by cz\u0142owiek nie zagubi\u0142 si\u0119 sam w sobie. On mo\u017ce z najwi\u0119kszego nawet z\u0142a stworzy\u0107 dobro; nic przecie\u017c nie sta\u0142o na przeszkodzie, by z nico\u015bci (prochu) powo\u0142a\u0107 do istnienia cz\u0142owieka.<\/p>\n
Jednym z przejaw\u00f3w Opatrzno\u015bci Bo\u017cej jest Dekalog. Tych kilka s\u0142\u00f3w z Synaju od wiek\u00f3w ju\u017c stanowi\u0142o nie lada problem. Ci\u0105gle mamy poczucie, \u017ce s\u0105 one niedostatecznie przestrzegane. Sami osobi\u015bcie nie czujemy si\u0119 winowajcami i zbrodniarzami, ale z\u0142o spo\u0142eczne dotyka nas prawie na ka\u017cdym kroku. Wystarczy w\u0142\u0105czy\u0107 radio lub telewizor. Wci\u0105\u017c s\u0142yszymy o rozpu\u015bcie, zab\u00f3jstwach, a tak\u017ce o braku \u015bwi\u0119towania niedzieli i uroczysto\u015bci. \u015awiat wydaje si\u0119 by\u0107 zupe\u0142nie gdzie\u015b obok, jakby poza wszelkimi zakazami. Nie lubimy, gdy kto\u015b czego\u015b zabrania, wyznacza granice lub buduje mury. Chcemy by\u0107 m\u0105drzejsi od naszych przodk\u00f3w i podejmujemy pr\u00f3by spontanicznego i niczym nie skr\u0119powanego \u017cycia, ale z drugiej strony sami narzekamy \u017ce tak jest. Ca\u0142kiem mo\u017cliwe te\u017c, \u017ce zbyt mocno pilnujemy w\u0142asnej pobo\u017cno\u015bci, nie zauwa\u017caj\u0105c wsp\u00f3lnotowego wymiaru istnienia. Obowi\u0105zuj\u0105ce nas pos\u0142usze\u0144stwo przykazaniom jest wymogiem naturalnym i idzie w parze z poznawaniem Boga. Oderwanie prawodawcy od jego normy powoduje zatarcie istoty zakaz\u00f3w. Podejmowane s\u0105 pr\u00f3by badania opinii publicznej odno\u015bnie popularno\u015bci i akceptowania poszczeg\u00f3lnych przykaza\u0144, ale nie mo\u017ce to by\u0107 wyk\u0142adni\u0105 celowo\u015bci prawa i rezygnacj\u0105 z pos\u0142usze\u0144stwa.<\/p>\n
Cho\u0107 s\u0142owo\u00a0zakaz<\/i>\u00a0i\u00a0pos\u0142usze\u0144stwo\u00a0<\/i>brzmi\u0105 radykalnie, to jednak czasem mamy ochot\u0119 na wiar\u0119 \u201edla ch\u0119tnych\u201d, na zasadzie: je\u015bli nie chcesz tego przestrzega\u0107, to zostaw. Prawa cz\u0142owieka \u0142atwo pomyli\u0107 z tolerancj\u0105 b\u0142\u0119d\u00f3w i zgod\u0105 na bylejako\u015b\u0107. Mo\u017ce w\u0142a\u015bnie dlatego cz\u0119sto jest tak, \u017ce typowe duszpasterstwo parafialne w Polsce nie ma dzi\u015b nic wsp\u00f3lnego z \u017carliwo\u015bci\u0105 i si\u0142\u0105 dobrej wsp\u00f3lnoty? Nam po prostu brakuje w tym wszystkim rado\u015bci poznawania Boga. Wyb\u00f3r wiary, to nie kosmetyka, czy wyb\u00f3r modelu telefonu kom\u00f3rkowego, to wyb\u00f3r istnienia.\u00a0Bo prochem jeste\u015b\u00a0<\/i>oznacza, \u017ce bez Boga traci si\u0119 znaczenie, traci si\u0119 wszystko. On mo\u017ce stworzy\u0107, podtrzyma\u0107 \u017cycie, lecz je\u015bli zrezygnujemy z tej \u0142aski, nasz\u0105 win\u0105 zatrzymamy stwarzanie i staniemy si\u0119 prochem. Ludzka natura pozostanie przy ziemi. Dlatego te\u017c pos\u0142usze\u0144stwo nie mo\u017ce by\u0107 po\u0142owiczne, a wykroczenie przeciwko jednemu zakazowi czyni nas przest\u0119pc\u0105 ca\u0142ego prawa. W tym sensie dziesi\u0119cioro przykaza\u0144 staje si\u0119 jednymmonologos<\/i>, kt\u00f3re domaga si\u0119 nie g\u0142osowania, czy publicznej dyskusji, ale pos\u0142usze\u0144stwa:\u00a0S\u0142uchaj Izraelu!<\/i><\/p>\n
Nawracanie si\u0119 do Boga nie mo\u017ce by\u0107 tylko wielkopostnym zwyczajem, obaw\u0105 przed zbyt du\u017c\u0105 win\u0105, ale ci\u0105g\u0142ym poznawaniem Boga. Powinno by\u0107 zatem poszukiwaniem rado\u015bci i pokonywaniem tego, co nas dzieli mi\u0119dzy sob\u0105 w rodzinie, pracy i Ko\u015bciele.<\/p>\n
![\"krzy\u017c\"](\"http:\/\/www.odnowa.domchleba.com\/wp-content\/uploads\/2014\/03\/krzy\u017c.jpg\")
<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"