{"id":3795,"date":"2024-07-30T08:16:57","date_gmt":"2024-07-30T06:16:57","guid":{"rendered":"http:\/\/www.odnowa.domchleba.com\/?p=3795"},"modified":"2024-07-30T08:16:58","modified_gmt":"2024-07-30T06:16:58","slug":"dobroc-i-zaufanie","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.odnowa.domchleba.com\/?p=3795","title":{"rendered":"Dobro\u0107 i zaufanie"},"content":{"rendered":"\n

Homilia abp. Adriana Galbasa, wyg\u0142oszona podczas odpustu ku czci \u015bw. Anny w Ole\u015bnie 28 lipca.<\/p>\n\n\n\n

Siostry i bracia,\u00a0<\/p>\n\n\n\n

bardzo serdecznie dzi\u0119kuj\u0119 ksi\u0119dzu Proboszczowi za zaproszenie mnie do tego pi\u0119knego miejsca, gdzie ju\u017c od niemal sze\u015bciuset lat przychodz\u0105 ludzie, aby modli\u0107 si\u0119 za wstawiennictwem \u015bw. Anny.<\/p>\n\n\n\n

W ten dzie\u0144 s\u0142uchamy S\u0142owa Bo\u017cego, kt\u00f3re daje nam Ko\u015bci\u00f3\u0142. W ewangelii jest to znana scena rozmno\u017cenia chleba (J 6,1-15). <\/p>\n\n\n\n

Pierwszy spos\u00f3b odczytania tej Ewangelii jest dos\u0142owny. Chodzi w nim o g\u0142\u00f3d, o ludzki g\u0142\u00f3d, g\u0142\u00f3d fizyczny, o pusty \u017co\u0142\u0105dek, kt\u00f3ry i dzisiaj jest faktem. Dzi\u015b na \u015bwiecie miliony ludzi b\u0119dzie jak co dzie\u0144 zastanawia\u0142o si\u0119 nad najwa\u017cniejszym z pyta\u0144 jakie maj\u0105. A nawet pytaniem jedynym: jak prze\u017cy\u0107? W Sudanie, Erytrei i Gazie, w mn\u00f3stwie innych miejsc na ziemi. Wielu zada sobie to pytanie ostatni ju\u017c raz. Nie prze\u017cyj\u0105. Chrystus m\u00f3wi mnie i tobie: \u201eWy dajcie im je\u015b\u0107\u201d (Mt 14,16). Umiej po chrze\u015bcija\u0144sku, bezinteresownie i dobrze podzieli\u0107 si\u0119 cho\u0107 male\u0144kim groszem, male\u0144kim owocem swojej pracy z tymi, kt\u00f3rzy tych owoc\u00f3w nie maj\u0105. Umiej wspom\u00f3c tych, kt\u00f3rzy s\u0105 biedni, czasami wr\u0119cz n\u0119dzni i nieszcz\u0119\u015bliwi, tak\u017ce z powodu swoich w\u0142asnych zaniedba\u0144. Mi\u0142o\u015b\u0107 wyra\u017ca si\u0119 w solidarno\u015bci z ka\u017cdym cz\u0142owiekiem. Je\u015bli Chrystus m\u00f3wi: \u201eBy\u0142em g\u0142odny, a dali\u015bcie mi je\u015b\u0107\u201d (Mt 25,35), to nic ju\u017c tu nie dodaje. Oznacza to, \u017ce On jednoczy si\u0119 tak\u017ce z tym g\u0142odnym, kt\u00f3ry jest g\u0142odny na w\u0142asne \u017cyczenie, z w\u0142asnej winy, kt\u00f3ry sam si\u0119 do tego g\u0142odu doprowadzi\u0142. <\/p>\n\n\n\n

Bardzo wam dzi\u0119kuj\u0119, bracia i siostry, za ka\u017cdy gest prostej dobroci i ludzkiej solidarno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

S\u0142owa z dzisiejszej Ewangelii mo\u017cna interpretowa\u0107 tak\u017ce w kontek\u015bcie Eucharystii, dla kt\u00f3rej to, co Jezus zrobi\u0142 nad jeziorem galilejskim, a co s\u0142yszeli\u015bmy przed chwil\u0105, jest zapowiedzi\u0105. <\/p>\n\n\n\n

Tak, w czasie ka\u017cdej mszy \u015bwi\u0119tej otrzymujemy chleb niesko\u0144czenie doskonalszy ni\u017c ten rozmno\u017cony nad galilejskim jeziorem. Otrzymujemy Eucharysti\u0119. <\/p>\n\n\n\n

Zawsze trafiaj\u0105 do mnie te pi\u0119kne s\u0142owa ojc\u00f3w Soboru Trydenckiego: \u201enasz Zbawiciel, maj\u0105c odej\u015b\u0107 z tego \u015bwiata do Ojca ustanowi\u0142 ten sakrament, w kt\u00f3rym niejako wyla\u0142 bogactwo swej mi\u0142o\u015bci do ludzi. Chcia\u0142 \u2013 m\u00f3wi dalej sob\u00f3r \u2013 aby ten sakrament przyjmowany by\u0142 jako duchowy pokarm dla dusz, kt\u00f3rym maj\u0105 si\u0119 karmi\u0107 i umacnia\u0107, \u017cyj\u0105c \u017cyciem Chrystusa oraz jako \u015brodek leczniczy uwalniaj\u0105cy nas od wykrocze\u0144 powszednich i chroni\u0105cy przed grzechami \u015bmiertelnymi. Chcia\u0142 ponadto, aby ten sakrament by\u0142 zadatkiem naszej przysz\u0142ej chwa\u0142y i wiecznej szcz\u0119\u015bliwo\u015bci\u201d. Prawda, \u017ce pi\u0119kne. Napisane w XVI wieku, ale wci\u0105\u017c aktualne. To tak\u017ce obecna nauka Ko\u015bcio\u0142a.

Bracia i siostry,
nigdy nie zapomnijmy, \u017ce jedna komunia \u015bwi\u0119ta mo\u017ce cz\u0142owieka uczyni\u0107 \u015bwi\u0119tym. Nie ma w nas, ani w naszej historii nic, czego jedna komunia nie mog\u0142aby naprawi\u0107! Nawet prze\u017cycie przez nas ca\u0142ego dotychczasowego \u017cycia w grzechu nie powinno nas zniech\u0119ca\u0107. Cokolwiek bowiem z\u0142ego wyrz\u0105dzi\u0142y nam nasze grzechy, mo\u017ce to naprawi\u0107 jednak komunia \u015bwi\u0119ta i wszystko mo\u017ce odnowi\u0107. Je\u015bli tylko przyjmujemy j\u0105 z wiar\u0105, bez grzechu \u015bmiertelnego i je\u015bli \u017ca\u0142ujemy, \u017ce naszymi grzechami obrazili\u015bmy Boga.<\/p>\n\n\n\n

A je\u015bli mamy grzech ci\u0119\u017cki, to lepiej si\u0119 spowiada\u0107 przed ka\u017cd\u0105 msz\u0105, ni\u017c nie przyjmowa\u0107 na mszy komunii \u015bwi\u0119tej. Zreszt\u0105 pragnienie komunii ma te\u017c w sobie moc mobilizuj\u0105c\u0105 nas do \u017cycia w \u0142asce. Chc\u0119 przyj\u0105\u0107 Chrystusa, dlatego unikam grzechu ci\u0119\u017ckiego, staram si\u0119 \u017cy\u0107 w stanie \u0142aski u\u015bwi\u0119caj\u0105cej.<\/p>\n\n\n\n

Korzystajmy wi\u0119c z Bo\u017cej \u0142aski. On otwiera ju\u017c nie tylko swoj\u0105 r\u0119k\u0119, jak \u015bpiewali\u015bmy przed chwil\u0105 w Psalmie. Otwiera swoje Serce i karmi nas do syta. Karmi do syta wszystko co \u017cyje. Jest blisko wszystkich, kt\u00f3rzy Go wzywaj\u0105, wszystkich wzywaj\u0105cych go szczerze (por. Ps 145,10-11.15-18). Do\u0142\u0105czmy do tych, kt\u00f3rzy wielbi\u0105 wszystkie dzie\u0142a Pana. M\u00f3wmy o chwale Jego kr\u00f3lestwa i g\u0142o\u015bmy Jego pot\u0119g\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Jednak us\u0142yszana przed chwil\u0105 Ewangelia, zwraca uwag\u0119 na dwie jeszcze inne sprawy. Zatrzymajmy si\u0119 przy nich przez chwil\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Pierwsz\u0105 jest znaczenie ludzkiej dobroci. O Chrystusie Dzieje Apostolskie powiedz\u0105, \u017ce przeszed\u0142 przez ziemi\u0119 dobrze czyni\u0105c (por. Dz 10,38). Jedno zdanie i ca\u0142a jak\u017ce pi\u0119kna charakterystyka Chrystusa. Przeszed\u0142 przez ziemi\u0119, dobrze czyni\u0105c.<\/p>\n\n\n\n

Ca\u0142a Ewangelia jest o tym. O dobroci, kt\u00f3r\u0105 Chrystus roztacza wok\u00f3\u0142 siebie: swoim S\u0142owem, swoim dzia\u0142aniem, swoim \u017cyciem, tym, co robi. Gdziekolwiek si\u0119 znajdzie, ludzie podnosz\u0105 si\u0119 ze swoich upadk\u00f3w, nabieraj\u0105 nadziei, odzyskuj\u0105 si\u0142y, maj\u0105 perspektyw\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Tak\u017ce tym potwierdza, \u017ce jest Synem Bo\u017cym. Bo B\u00f3g stwarzaj\u0105c \u015bwiat, stworzy\u0142 go dobrze, bardzo dobrze (por. Rdz 1,31). <\/p>\n\n\n\n

Tak\u017ce o prostej dobroci Chrystusa jest ta Ewangelia. Pan widzi zm\u0119czenie ludzi, kt\u00f3rzy id\u0105 za Nim i na nie reaguje. Ewangelista Marek, opisuj\u0105c scen\u0119 z dzisiejszej Ewangelii powie, \u017ce oni ju\u017c trzy dni szli za Jezusem (por. Mk 8,2). Chrystus te\u017c doskonale wie, \u017ce nie da si\u0119 nakarmi\u0107 ich duszy, zanim si\u0119 nie nakarmi cia\u0142a. Najpi\u0119kniejsze katechezy, nie odnios\u0105 w\u00f3wczas swego skutku.<\/p>\n\n\n\n

To jest tak\u017ce nasze zadanie jako ludzi, a tym bardziej jako uczni\u00f3w i na\u015bladowc\u00f3w Chrystusa, jakkolwiek brzmi to banalnie i prosto: zadanie polega na tym, by by\u0107 dobrym!<\/p>\n\n\n\n

Ile ju\u017c przechodz\u0119 przez t\u0119 ziemi\u0119? \u0141atwo to sprawdzi\u0107. S\u0105 kalkulatory czasu, zajmie nam to par\u0119 sekund. Wpisujesz dat\u0119 swojego urodzenia i dzisiejsz\u0105, i masz liczb\u0119 dni. Sprawdzi\u0142em. U mnie jest to 20637. Du\u017co mniej ni\u017c by\u0142o u Chrystusa. O Nim napisali: przeszed\u0142 przez ziemi\u0119 dobrze czyni\u0105c.<\/p>\n\n\n\n

A ile ja dobra zostawi\u0142em i zostawiam po sobie? Czy ludzie kojarz\u0105 mnie z dobrem? <\/p>\n\n\n\n

Jest pi\u0119kne opowiadanie o ks. Janie Zieji, kt\u00f3ry by\u0142 przez jaki\u015b czas kapelanem aresztu w Radomiu. I kt\u00f3rego\u015b dnia na drzwiach swojego mieszkania znalaz\u0142 kartk\u0119: \u201etu mieszka dobry cz\u0142owiek\u201d. Prawdopodobnie kt\u00f3ry\u015b z by\u0142ych wi\u0119\u017ani\u00f3w, chcia\u0142 w ten spos\u00f3b podzi\u0119kowa\u0107 za dobro\u0107, kt\u00f3r\u0105 otrzyma\u0142 od swego kapelana. <\/p>\n\n\n\n

Jaka jest pierwsza cecha, po kt\u00f3rej ludzie mnie rozpoznaj\u0105? Jak m\u00f3wi\u0105 nam m\u00f3j temat: wynios\u0142y, inteligentny, sprytny, bogaty? Ile jest ludzi, kt\u00f3rzy powiedz\u0105: dobry. Dobry cz\u0142owiek. Tu mieszka dobry cz\u0142owiek. Ilu jest takich, kt\u00f3rzy chcieliby kiedy\u015b napisa\u0107 mi na mogile: tu le\u017cy dobry cz\u0142owiek? Je\u017celi niewielu, to dobrze si\u0119 nad sob\u0105 zastanowi\u0107, je\u015bli nie by\u0142oby nikogo, to dobrze si\u0119 sob\u0105 przerazi\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Czasem my\u015blimy, \u017ce naszym g\u0142\u00f3wnym chrze\u015bcija\u0144skim zadaniem jest walka ze z\u0142em, zwalczanie grzechu. Ale to tak, jakby\u015bmy maj\u0105c ogr\u00f3d uwa\u017cali, \u017ce najwa\u017cniejsz\u0105 nasz\u0105 powinno\u015bci\u0105 jest wypleni\u0107 chwasty. Tymczasem chwasty wyrywamy przy okazji hodowli r\u00f3\u017c, a nie zamiast niej. Wa\u017cniejsze od chwast\u00f3w s\u0105 r\u00f3\u017ce. Bo inaczej kiedy\u015b staniemy przed Panem z nar\u0119czem chwast\u00f3w i powiemy: oto owoc mojego \u017cycia. Te chwasty wyrasta\u0142y, wyrasta\u0142y, wyrasta\u0142y, a ja je wyrywa\u0142em, wyrywa\u0142em, wyrywa\u0142em i teraz ci je przynosz\u0119. Chwasty. Pan jednak powie: \u201edziecko, a gdzie s\u0105 r\u00f3\u017ce?\u201d. Tu nie chodzi\u0142o o chwasty, tylko o r\u00f3\u017ce. Chwasty si\u0119 wyrywa przy okazji hodowli r\u00f3\u017c, a nie zamiast niej!<\/p>\n\n\n\n

\u201ePanie, wpu\u015b\u0107 mnie do nieba \u2013 to z opowie\u015bci Ojc\u00f3w Pustyni. Patrz, moje r\u0119ce s\u0105 czyste, nie pope\u0142ni\u0142em w \u017cyciu z\u0142a. Tak, m\u00f3wi B\u00f3g, twoje r\u0119ce s\u0105 czyste, ale s\u0105 te\u017c puste. Nie zrobi\u0142e\u015b nic dobrego. Jak wi\u0119c masz wej\u015b\u0107 do nieba?\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Przychodzimy dzi\u015b do \u015bwi\u0119tej Anny, tak\u017ce po t\u0119 cech\u0119. Anna to kobieta schowana. W Pi\u015bmie \u015bwi\u0119tym nie ma o niej ani s\u0142owa, przynajmniej dos\u0142ownie, bo czasem si\u0119 j\u0105 uto\u017csamia z \u017con\u0105 Kleofasa, za kt\u00f3rego mia\u0142aby wyj\u015b\u0107 po \u015bmierci Joachima.<\/p>\n\n\n\n

Bezpo\u015brednio jednak nic o niej nie ma, a my jej potrzebujemy. Ile mamy na ca\u0142ym \u015bwiecie sanktuari\u00f3w jej dedykowanych, ile \u201eAnnaberg\u00f3w\u201d, \u0142\u0105cznie z naszym opolskim. Ile kobiet nosi jej imi\u0119: Anna, Hanna, Joanna. W Polsce to najpopularniejsze z imion. Anna, czyli \u0142aska.<\/p>\n\n\n\n

Patrzymy na ni\u0105, patrz\u0105c na jej C\u00f3rk\u0119. Je\u015bli prawd\u0105 jest, \u017ce niedaleko pada jab\u0142ko od jab\u0142oni, to podziwiaj\u0105c Maryj\u0119, podziwiamy Ann\u0119. Podziwiaj\u0105c skromno\u015b\u0107, cicho\u015b\u0107, oddanie, pokor\u0119 i rozmodlenie C\u00f3rki, zachwycamy si\u0119 matk\u0105. To matka odpowiada\u0142a za religijne wychowanie c\u00f3rki. Jak to musia\u0142a robi\u0107, \u017ce zrobi\u0142a to tak dobrze, jak to musia\u0142a zrobi\u0107, \u017ce C\u00f3rka powiedzia\u0142a \u201efiat\u201d, \u017ce wy\u015bpiewa\u0142a sw\u00f3j Magnificat, ca\u0142y utkany ze S\u0142owa, \u017ce wytrwa\u0142a pod krzy\u017cem.<\/p>\n\n\n\n

O Maryi \u015bpiewamy w jednej z popularnych pie\u015bni: \u201eOna dobro zobaczy\u0107 w nas umie\u201d. Po kim ma takie oczy? Kto J\u0105 tego nauczy\u0142?<\/p>\n\n\n\n

Moi Kochani,
niech to b\u0119dzie nasza wsp\u00f3lna dzisiaj intencja, gdy patrzymy w ten obraz, w to miejsce, na tej pielgrzymce. Wym\u00f3dl mi to, dobra kobieto. Wym\u00f3dl mi bycie dobr\u0105. Wym\u00f3dl mi bycie dobrym.<\/p>\n\n\n\n

Nie wiem ile dni b\u0119d\u0119 jeszcze przechodzi\u0142 przez ziemi\u0119. Kalkulator czasu mi nie pomo\u017ce, bo nie znam daty ko\u0144cowej. Mo\u017ce ich jest bardzo ma\u0142o. Ale dzi\u015b jestem. Dzi\u015b chc\u0119 przej\u015b\u0107 przez t\u0119 ziemi\u0119 dobrze czyni\u0105c. Bez wielkich plan\u00f3w na przysz\u0142o\u015b\u0107. Dzi\u015b. Jak alkoholik, kt\u00f3ry dzi\u015b chce nie zapi\u0107. To jest jego cel i jego sukces. Dzi\u015b!<\/p>\n\n\n\n

Pomy\u015blmy o konkretnych relacjach, gdzie szczeg\u00f3lnie trudno nam jest dzi\u015b by\u0107 dobrym dla innych. I pro\u015bmy Ann\u0119 o si\u0142\u0119, by pomog\u0142a nam zaryzykowa\u0107, by\u015bmy umieli przynajmniej znosi\u0107 si\u0119 nawzajem w mi\u0142o\u015bci, jak prosi\u0142 nas o to przed chwil\u0105 \u015bw. Pawe\u0142, by\u015bmy umieli, a przynajmniej usi\u0142owali, zachowa\u0107 jedno\u015b\u0107 ducha, by\u015bmy mieli wobec siebie cho\u0107 troch\u0119 cierpliwo\u015bci, cicho\u015bci i pokory (por. Ef 4,1-6). My\u015bl\u0119 te\u017c o trudnych relacjach matek z c\u00f3rk\u0105, albo te\u015bciowych z synow\u0105. One rodz\u0105 nieraz tyle napi\u0119\u0107. Kto, jak nie \u015bw. Anna, specjalistka od dobrych relacji, mo\u017ce tu pom\u00f3c?<\/p>\n\n\n\n

Pomy\u015blmy tak\u017ce o Ko\u015bciele. Czy to jest wsp\u00f3lnota dobrych ludzi? Ludziom cz\u0119sto Ko\u015bci\u00f3\u0142 kojarzy si\u0119 z instytucj\u0105, albo z firm\u0105, z surowo\u015bci\u0105, przepisami, z biurokracj\u0105. One oczywi\u015bcie te\u017c s\u0105 konieczne i musz\u0105 by\u0107, ale czy musz\u0105 dominowa\u0107? Je\u015bli Ko\u015bci\u00f3\u0142, jako wsp\u00f3lnota uczni\u00f3w i na\u015bladowc\u00f3w Chrystusa nie szed\u0142by przez ziemi\u0119 dobrze czyni\u0105c, to by znaczy\u0142o, \u017ce pob\u0142\u0105dzi\u0142.<\/p>\n\n\n\n

A druga cecha, o kt\u00f3rej m\u00f3wi to S\u0142owo Bo\u017ce to zaufanie. Zaufanie, czyli ryzyko. Zaufanie tego bezimiennego ch\u0142opca, kt\u00f3ry nie wie, czy oddaj\u0105c swoje chlebki i rybki, nie b\u0119dzie wystawiony na kpin\u0119, albo czy mu ich po prostu nie ukradn\u0105. Co oni chc\u0105 od niego? Skoro nawet za dwie\u015bcie denar\u00f3w, czyli za fortun\u0119 by si\u0119 nie da\u0142o kupi\u0107 jedzenia dla tego t\u0142umu, tak by\u0142 liczny, to co chc\u0105 zrobi\u0107 z tym jego byle czym? Ma tylko pi\u0119\u0107 chleb\u00f3w i dwie ryby. <\/p>\n\n\n\n

To tak\u017ce zaufanie Aposto\u0142\u00f3w, kt\u00f3rzy zanie\u015bli pierwszemu g\u0142odnemu tylko ma\u0142y kawa\u0142ek chleba i u\u0142amek rybki, nie wiedz\u0105c co b\u0119dzie dalej. To tak\u017ce zaufanie jedz\u0105cych, kt\u00f3rzy najad\u0142szy si\u0119 odrobin\u0105, nie schowali reszty za pazuch\u0119, tylko podali nast\u0119pnemu. <\/p>\n\n\n\n

To tak\u017ce zaufanie tego cz\u0142owieka z Baal-Szalisza, o kt\u00f3rym us\u0142yszeli\u015bmy w pierwszym czytaniu, a kt\u00f3rego Elizeusz wystawi\u0142 na nie mniejsz\u0105 pr\u00f3b\u0119: \u201epodaj ludziom i niech jedz\u0105\u201d, powiedzia\u0142. \u201eJak\u017ce to rozdziel\u0119 mi\u0119dzy stu ludzi?\u201d, pyta przytomnie s\u0142uga. \u201ePodaj ludziom i niech jedz\u0105\u201d. I poda\u0142 (por. 2 Krl, 4,42-44).<\/p>\n\n\n\n

Zaufanie jest wtedy, gdy przyjmuj\u0119 s\u0142owo drugiego za prawd\u0119. Uprzednio, bez sprawdzania, z nadziej\u0105, \u017ce ono mnie nie zawiedzie, nie wywiedzie w pole. Gdy buduj\u0119 na tym s\u0142owie, nie widz\u0105c jeszcze efekt\u00f3w. Po drugiej stronie zaufania jest kontrolowanie, gdy najpierw musz\u0119 wszystko sprawdzi\u0107, co do wszystkiego si\u0119 upewni\u0107, mie\u0107 stuprocentow\u0105 jasno\u015b\u0107, a dopiero potem za tym p\u00f3jd\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Bez zaufania \u017cycie jest straszne. Bez zaufania Bogu, gdy nie ma we mnie tego prostego: \u201eJezu, ufam tobie\u201d, jest tylko: \u201eJezu, ufam sobie\u201d. Bez zaufania w ludzkim zwi\u0105zku, jakimkolwiek. Jak trudno jest te\u017c odbudowa\u0107 zaufanie, po tym, gdy nast\u0105pi\u0142 zaw\u00f3d, zdrada, gdy zaufanie zosta\u0142o nadszarpni\u0119te.<\/p>\n\n\n\n

Ko\u015bcio\u0142owi jest dzi\u015b trudno w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce u wielu ludzi straci\u0142 zaufanie. Ludzie wierzyli Ko\u015bcio\u0142owi, poszczeg\u00f3lnym ludziom Ko\u015bcio\u0142a i poczuli si\u0119 oszukani. <\/p>\n\n\n\n

Anna jest wzorem zaufania. Wiemy, \u017ce jako bezdzietna wytrwale, d\u0142ugi czas, wraz z Joachimem modli\u0142a si\u0119 o potomstwo, tak\u017ce wtedy, gdy po ludzku wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce sprawa jest przegrana. Czeka\u0142a, modli\u0142a si\u0119, ufa\u0142a i trwa\u0142a. Mo\u017ce dlatego Maryja z takim po\u015bpiechem posz\u0142a do El\u017cbiety (por. \u0141k 1,39), bo wcze\u015bniej s\u0142ysza\u0142a od Mamy jak to jest by\u0107 w stanie b\u0142ogos\u0142awionym nie b\u0119d\u0105c ju\u017c pierwszej m\u0142odo\u015bci. <\/p>\n\n\n\n

Ufa\u0142a tak\u017ce C\u00f3rce, nie rozumiej\u0105c przecie\u017c jak to jest, \u017ce C\u00f3rka w odr\u00f3\u017cnieniu od niej tak szybko znalaz\u0142a si\u0119 w stanie b\u0142ogos\u0142awionym. Jak musia\u0142a wygl\u0105da\u0107 ich rozmowa? Matki z c\u00f3rk\u0105? C\u00f3\u017c Maryja mog\u0142a powiedzie\u0107 swojej matce? C\u00f3\u017c wi\u0119cej ni\u017c zwyk\u0142e: Mamo daj\u0119 ci s\u0142owo! Anna nie mia\u0142a widzenia anio\u0142a. Musia\u0142a polega\u0107 jedynie na s\u0142owie C\u00f3rki.<\/p>\n\n\n\n

Bracia i Siostry,
bardzo strze\u017cmy S\u0142owa, kt\u00f3re dajemy innym. Ono jest wielkim skarbem. Strze\u017cmy s\u0142owa, kt\u00f3re dali\u015bmy przy \u015blubie, przy zakonnych \u015blubach, przy \u015bwi\u0119ceniach i tego, kt\u00f3re dajemy, sk\u0142adaj\u0105c komu\u015b najdrobniejsz\u0105 nawet obietnic\u0119, najprostsze przyrzeczenie. <\/p>\n\n\n\n

I ce\u0144my s\u0142owo, kt\u00f3re daj\u0105 nam ludzie i kt\u00f3re daje nam B\u00f3g. Id\u017amy za Nim b\u0119d\u0105c pewni, \u017ce si\u0119 spe\u0142ni. Tak\u017ce wtedy, gdy wydaje si\u0119 nam absurdalne, bezsensowne, niemo\u017cliwe do spe\u0142nienia, czy nawet g\u0142upie. Je\u015bli za nim nie p\u00f3jdziemy, pozostaniemy g\u0142odni. <\/p>\n\n\n\n

I na koniec s\u0142owo do bab\u0107, czy raczej o babciach. Czy raczej o babci. Moja babcia by\u0142a uosobieniem dobroci i pokornego zaufania Bogu. Wymodli\u0142a moje nawr\u00f3cenie. Nie rzuca\u0142a s\u0142\u00f3w na wiatr. Tych jednak, kt\u00f3re powiedzia\u0142a, dotrzymywa\u0142a. By\u0142a pobo\u017cna, \u015bl\u0105ska i konkretna. By\u0142a \u0142adna. Nie mia\u0142a na imi\u0119 Anna, ale by\u0142a jak Anna.<\/p>\n\n\n\n

Gdybym mia\u0142 talent Zbigniewa Herberta, napisa\u0142bym o niej wiersz: \u201eBabcia\u201d. Poniewa\u017c jednak jego talentu nie mam, mog\u0119 tylko jego wiersz przeczyta\u0107. Jakby by\u0142 o mojej babci: <\/p>\n\n\n\n

\u201eMoja przenaj\u015bwi\u0119tsza babcia
w d\u0142ugiej obcis\u0142ej sukni
zapinanej
na niezliczon\u0105 ilo\u015b\u0107
guzik\u00f3w
jak orchidea
jak archipelag
jak gwiazdozbi\u00f3r
siedz\u0119 na jej kolanach
a ona mi opowiada
wszech\u015bwiat
od pi\u0105tku
do niedzieli
zas\u0142uchany
wiem wszystko \u2013
\u2013 co od niej (\u2026)
chce mi zaoszcz\u0119dzi\u0107
kilku lat z\u0142udzenia
wie \u017ce doczekam
i sam poznam
bez s\u0142\u00f3w zakl\u0119\u0107 i p\u0142aczu
szorstk\u0105
powierzchni\u0119
i dno
s\u0142owa\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Stoj\u0105c wi\u0119c dzi\u015b przed Babci\u0105 Ann\u0105, za wszystkie babcie si\u0119 m\u00f3dlmy i za nie dzi\u0119kujmy. Amen.<\/p>\n\n\n\n

+ Adrian J. Galbas SAC \/za go\u015b\u0107.pl\/<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Homilia abp. Adriana Galbasa, wyg\u0142oszona podczas odpustu ku czci \u015bw. Anny w Ole\u015bnie 28 lipca. Siostry i bracia,\u00a0 bardzo serdecznie…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[87],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.odnowa.domchleba.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3795"}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.odnowa.domchleba.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.odnowa.domchleba.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.odnowa.domchleba.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.odnowa.domchleba.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3795"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/www.odnowa.domchleba.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3795\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3797,"href":"http:\/\/www.odnowa.domchleba.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3795\/revisions\/3797"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.odnowa.domchleba.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3795"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.odnowa.domchleba.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3795"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.odnowa.domchleba.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3795"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}