Wielko\u015b\u0107 \u015bw. J\u00f3zefa uznawana jest od wczesnych lat istnienia Ko\u015bcio\u0142a. Chocia\u017c Ewangelie podaj\u0105 nam tylko pewne fakty z \u017cycia \u015bw. J\u00f3zefa, \u017cywo natomiast zajmuj\u0105 si\u0119 \u015awi\u0119tym apokryfy, to jednak jego kult, wzmianki pe\u0142ne jego czci spotykamy dopiero w pismach Orygenesa (253 r. po Chr.), \u015bw. Ambro\u017cego (397 r. po Chr.), \u015bw. Jana Chryzostoma (407 r. po Chr.), \u015bw. Hieronima (420 r. po Chr.), \u015bw. Augustyna (430 r. po Chr.). Wielu innych \u015awi\u0119tych odprawia\u0142o nabo\u017ce\u0144stwa ku czci \u015bw. J\u00f3zefa, poniewa\u017c przypisywali mu moc otrzymywania \u0142ask za jego po\u015brednictwem. Mimo \u017ce \u017cadne z jego wypowiedzi nie s\u0105 spisane w Ewangelii, to jednak \u015awi\u0119ci mieli wiele do powiedzenia na temat \u015bw. J\u00f3zefa. Oto zbi\u00f3r takich wypowiedzi odzwierciedlaj\u0105cych wielki szacunek, jakim inni darzyli \u015awi\u0119tego.<\/p>\n
\u015aw. Alfons Liguori <\/b>(1787 r.), za\u0142o\u017cyciel Redemptoryst\u00f3w, pisa\u0142 o \u015bw. J\u00f3zefie i jego s\u0142u\u017cbie Jezusowi i Maryi: \u201eKa\u017cdy musi wiedzie\u0107, \u017ce po Matce Bo\u017cej, \u015bw. J\u00f3zef jest ze wszystkich \u015bwi\u0119tych najukocha\u0144szy Bogu. Ma on dzi\u0119ki temu wielk\u0105 si\u0142\u0119 Pana w sobie i mo\u017ce uzyska\u0107 \u0142aski dla swoich wyznawc\u00f3w\u201d.<\/p>\n
\u015aw. Teresa z Avila <\/b>(1582 r.), reformatorka Karmelu, w ksi\u0119dze \u017cycia napisa\u0142a: \u201eObra\u0142am sobie za or\u0119downika i patrona chwalebnego \u015bw. J\u00f3zefa, usilnie jemu si\u0119 polecaj\u0105c. I pozna\u0142am jasno, \u017ce jak w tej potrzebie, tak i w innych pilniejszych jeszcze, w kt\u00f3rych chodzi\u0142o o cze\u015b\u0107 moj\u0105 i o zatracenie duszy, Ojciec ten m\u00f3j i Patron wybawi\u0142 mnie i wi\u0119cej mi dobrego uczyni\u0142, ni\u017c sama prosi\u0107 umia\u0142am. Nie pami\u0119tam, bym kiedykolwiek a\u017c do tej chwili prosi\u0142a go, o jak\u0105 rzecz, kt\u00f3rej by mi nie wy\u015bwiadczy\u0142. Jest to rzecz zdumiewaj\u0105ca, jak wielkie rzeczy B\u00f3g mi uczyni\u0142 za przyczyn\u0105 tego chwalebnego \u015awi\u0119tego, z ilu niebezpiecze\u0144stw na ciele i na duszy mnie wybawi\u0142… Chcia\u0142 nas Pan przez to upewni\u0107, \u017ce jak by\u0142 mu poddany na ziemi opiekunowi i mniemanemu ojcu swojemu, kt\u00f3ry mia\u0142 prawo Mu rozkazywa\u0107 – tak i w niebie czyni wszystko, o cokolwiek on Go prosi\u201d.<\/p>\n
\u015aw. Franciszek Salezy <\/b>(1622 r.) pisa\u0142: \u201eB\u0142ogos\u0142awiona Dziewica by\u0142a dzieckiem i \u015bw. J\u00f3zef wiedzia\u0142 o tym doskonale, ale on tak\u017ce wiedzia\u0142, \u017ce by\u0142a ona \u015bwi\u0119ta, czysta i anielska, i nie m\u00f3g\u0142 sobie wyobrazi\u0107 Jej winnej pope\u0142nienia grzechu:, dlatego te\u017c pozostawi\u0142 J\u0105 os\u0105dowi Bo\u017cemu. Dlaczego tak uczyni\u0142? Nowy Testament jasno o tym m\u00f3wi, poniewa\u017c \u00abby\u0142 on cz\u0142owiekiem sprawiedliwym\u00bb (Mt 1, 19). Cz\u0142owiek sprawiedliwy, kiedy nie mo\u017ce znale\u017a\u0107 wyt\u0142umaczenia czyn\u00f3w lub intencji kogo\u015b, kogo bardzo powa\u017ca i szanuje, nie pot\u0119pia go, lecz pozostawia s\u0105dowi Bo\u017cemu\u201d.<\/p>\n
\u015aw. Jan Damasce\u0144ski <\/b>(750 r.): \u201eB\u00f3g obdarzy\u0142 \u015bw. J\u00f3zefa mi\u0142o\u015bci\u0105, troskliwo\u015bci\u0105 i w\u0142adz\u0105 ojcowsk\u0105 nad Jezusem. Da\u0142 mu uczucia ojcowskie, dzi\u0119ki kt\u00f3rym m\u00f3g\u0142 strzec Go z wielk\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105; trosk\u0119 ojcowsk\u0105, aby m\u00f3g\u0142 opiekowa\u0107 si\u0119 Nim bardzo pieczo\u0142owicie, oraz ojcowsk\u0105 w\u0142adz\u0119, by by\u0107 pewnym, \u017ce b\u0119dzie pos\u0142uszny we wszystkim, co Mu zaleci\u201d.<\/p>\n
\u015aw. Piotr Julian Eymard <\/b>(1868 r.), za\u0142o\u017cyciel Zgromadzenia Kap\u0142an\u00f3w od Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu, o \u015bw. J\u00f3zefie pisa\u0142 nast\u0119puj\u0105co: \u201e\u015aw. J\u00f3zef jest patronem \u017cycia rodzinnego. Pozosta\u0142 zjednoczony z Bogiem pomimo pe\u0142nienia r\u00f3\u017cnych codziennych prac i obowi\u0105zk\u00f3w. Trzymaj\u0105c w r\u0119ku pi\u0142\u0119 i hebel, robi\u0142 nosid\u0142a i p\u0142ugi, jednocze\u015bnie wznosz\u0105c swe serce ku niebu. Zawsze by\u0142 got\u00f3w s\u0142ucha\u0107 Jezusa i otrzymywa\u0107 Jego \u0142aski\u201d.<\/p>\n
\u015aw. Bernardyn ze Sieny <\/b>(1444 r.) rozwa\u017ca\u0142 na temat \u015bw. J\u00f3zefa takimi s\u0142owami: \u201eNie ulega w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce Chrystus wynagradza \u015bw. J\u00f3zefa teraz nawet wi\u0119cej, kiedy jest on w niebie, ani\u017celi by\u0142 on na ziemi. Nasz Pan, kt\u00f3ry w \u017cyciu ziemskim mia\u0142 J\u00f3zefa jako Swego ojca, z pewno\u015bci\u0105 nie odm\u00f3wi mu niczego, o co prosi on w niebie\u201d.<\/p>\n
\u015aw. Bernard z Clairvaux <\/b>(1153 r.): \u201eOd niekt\u00f3rych \u015bwi\u0119tych otrzymujemy pomoc w szczeg\u00f3lnych sprawach, ale od \u015bw. J\u00f3zefa pomoc jest udzielana we wszystkich, a poza tym broni on tych wszystkich, kt\u00f3rzy z pokora zwracaj\u0105 si\u0119 do niego\u201d.<\/p>\n
![\"\"](\"http:\/\/www.odnowa.domchleba.com\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/\u015aw-J\u00f3zef.jpg\")
<\/a><\/h2>\n